.:EZEL:.

Ebû Dücâne

Resûlullah efendimizin fedâisi

Uhud harbinde sevgili Peygamberimiz son emirlerini verdiler İslâm Ordusunun nelere dikkat etmesi gerektiğini açık açık bildirdiler

Sonra mübârek ellerinde tuttukları kılıcı göstererek buyurdular ki:
- Bu kılıcın hakkını yerine getirmek şartıyla kim almak ister?

Mücâhidlerin hepsi istiyordu Fakat Hazret-i Ebû Dücâne yüksek sesle sordu:
- Yâ Resûlallah! Bu kılıcın hakkı nedir?

Kılıcın hakkı
- O'nun hakkı eğilip bükülünceye kadar; düşmanın yüzüne vurmaktır vurmaktır Onun hakkı Müslüman öldürmemen onunla kâfirlerin önünden kaçmamandır Onunla Allahü teâlâ sana zafer yahut şehîdlik nasîb edinceye kadar Allah yolunda çarpışmandır
Kaynak :): ツ SonFrm.com | Sonsuzluga giden tek Yol.. [Linkleri Sadece Kayitli Üyelerimiz Göre Bilir. Buraya Tıklayarak Kayit Olabilirsiniz...]

Hazret-i Ebû Dücâne Medîneli mücâhidlerin en bahadırlarından biriydi Şunları söyledi:
- Kılıcı o şartla alabilirim yâ Resûlallah

Peygamber efendimiz tebessüm ettiler Sonra kılıcı uzattılar Üzerine Arapça şu beyt oyulmuştu:
"Korkaklıkta zillet utanç; ileri atılmakta izzet şeref vardır İnsan korkaklık etse bile; kaderinden kaçamaz"

Ebû Dücâne hazretleri o kadar sevindi ki keyfinden pehlivanlar gibi yürümeye başladı Geniş ve dik adımlar atıyordu Başına kırmızı bir tülbent sardı Sanki fırtına gibi düşmana esmek için hazırlanıyordu

Aslında Eshâb-ı kîrâm ya'nî Peygamber efendimizin sevgili arkadaşları; mütevâzi alçak gönüllü kibirsiz insanlardı Halbuki şimdi Ebû Dücâne hazretleri biraz gururlu görünüyordu Kendi aralarında konuşuyorlardı:
- Böyle yürümek Müslümana yakışır mı?
- Gurur ve kibir bize göre değil ki

Fakat Resûl-i Ekrem efendimiz onları susturdular ve buyurdular:
- Bu bir yürüyüştür ki harp meydanları dışında Allahü teâlânın gadabına sebeptir

Hazret-i Ebû Dücâne şâhin gibi düşman üstüne atılıyordu Elindeki kılıcın hakkını vermek için canını vermeye hazırdı Önüne çıkan dinsizleri müşrikleri kılıçladı kılıçladı Kimini öldürdü kimini yaraladı Zâten yürüyüşünden heybetinden korkan hâinler; çil yavrusu gibi dağılıyorlardı